‘وَلَا تَنسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ
"Aranızdaki fazileti unutmayın." (Bakara, 237)
Bu âyet, münasebetlerin omurgasına bir mîzan koyar: Hak talebiyle yürürken dahi, arada biriken fazl u ihsanı heder etmeyin; zîrâ insan, kimi vakit hakka sarılıp merhameti unutur da ‘adalet’ zannıyla ‘kırar’… Hâlbuki Kur’ân, kalbe seslenir.
Yani ayrılık anında bile, hatırda tutulacak bir ‘güzel borç’ bırakın; çünkü fazlı unutan, sonra muhabbeti de unutur; muhabbeti unutanın da dili hak söyler görünür ama gönlü hakka şâhitlik edemez.
