Büyük Perde, İnsan!

Âşık ibadetinde öyle bir noktaya varır ki devamlı surette Rabb'ıyla mülakatta olur. Alasalatihimdaimun makamıdır bu, âşık her nereye yüzünü çevirse Rabb'inin vechini/yüzünü orada görür. Artık bakışı keskinleşmiştir. Allah ile bakar Allah ile duyar olmuştur. Böylece Allah'ın işittiği kulağı, gördüğü gözü olmanın künhüne vakıf olur. Bu nedenle âlem âşıkın görünümüyle sübut bulmuştur. Allah, âleme bu nevi kulların gözüyle bakar. Bu özel münasebetten ötürü âlem helak olmaz varlığını devam ettirir. Şayet Cenab-ı Hakk Teala Hazretleri kendi vechi/yüzü ve gözüyle bu âleme baksaydı âlem bir anda yanar kül olurdu. İşte bundan dolayı Allah âleme, kendi suretinde yaratmış olduğu insan-ı kâmilin (halife’nin) gözüyle bakar.

Yakıcı yüceliklerle âlem arasındaki perde işte budur, yani insan-ı kâmil hicab-ı kibriyadır. Bu yüce bir farkındalıktır, kemâlâttır. Bu farkındalığa varana kâmil insan denir. Arapça da insan kelimesinin türetildiği kelime (Ânese) dir. Farkına varmak anlamına gelir ki bu kök kelimeden türetilerek farkına varan anlamına gelen “insan” kelimesine ulaşılır. İnsan yücelerin yücesinde olanı fark edebilecek ve onunla ünsiyet kurabilecek varlık olduğundan bu ismi almıştır. İşte bu farkındalığa ulaştığında da kemâlâtın zirvesinde olur ve Hakk'ın tezahürü gerçekleşir. Subhan, "halife" olandan âleme nazar eder. Tüm kâinat da Subhan'a secde eder. Secde emrini tutmayanlar ise tard olan yani kovulan şeytan olur.

KZ

Bu Gece

Bu alemde tek gerçek olan aşıktır, yaşadığı aşk sayesinde.Maşuka gelince hakkında fikri yoktur aşık olanın. Sadece onun aşkıyla öylesine meşguldür ki, yanmaktan ona bakacak vakti bile yoktur. Zaten maşuk razıdır bu halden. Yoksa atmazdı aşığının kalbine ateşini. Çünkü bu hal aşığı maşukuna yakar bitirir ve fena bulur nihayetinde. 

Bu Gece

Damla derya olmuştur aslına dönüşünde. 

Dönüşen damla artık yokluk aleminde. 

Varlığını feda etmiştir beka alemine

Varlık sevdasını yitirmiştir son deminde

Ey sevgili bak, bana neler söylettin, dem bu gece

Ten postundan öte görmeyi nasip ettin bu fakire. 

Yanan ben sandıydım gördün mü bak canım içre.

Meğer bir yakan varmış gördüm canımı candan içre. 

Ah dostlar gafletler yağar benlik derdine düşene. 

Aşkta erimeyip, firar edip kendi derdine düşene. 

Bulamaz kendinde olmayan, bir sevgili düşünene

Acizdir, feda edemez kişi, kendini düşünene.

Ya akla saplanır ya gazaba ya yılmayan şehvete

Bulamaz biaşk asıl maksadını bin yıl geçsede

Ah, ey gönül harap ol hemen yek nefeste

Ya nasıl bakarsın göremeyen gözlerle. 

Eğlensin nefsim burada bunca görünenle

Görünmeyen hesap sorar son gördüğünde. 

'Eyvahlar olsun' kar etmez ki son nefeste

Sorar can-ı canan 'Ben senleydim sen kimle?'

'Öldürüp öldürüp diriltirim istemesen de'

'Feryadı terket, Hakk teslimim sana'de

'Karanlık ile aydınlığı tek bir ettim sana' de

'Lutf-u kahrını, kahr-ı lutfun ile bir ettim'de

'Oh, elhamdulillah, öldüm ve dirildim' de bu gece

'Sıyrıldım sefadan razıyım cefaya' de bu gece

Görünmezliğin esrar-ı ufkundayım bu gece

Bela, razıyım cefanla sefan musavi oldu bu gece.

KZ

Put

Zilluhu sücud

Asluhu mescud

Ol tahtı vücud

Beytuhu mevcud

Alemi şuhud

Kendinden ubud

Çün hevesi put

Bel edal yahut

Süresi El-Hûd

Okur hep umut

Ahkamı unut

Hakikati tut

Sinesinde put

Aşka der çaput

Merkezi Uhut

İbretini tut

Sözü boş nutuk

Aklı bin turuk

Yazar hep fusuk

Özünü yek tut

Nefesi bozuk 

Mezahiri yut

Kalbi der na hut

Nefsini hep tut

Dili der Mahmut

Özü der angut

Şeytana merbut

Nefesini tut

KZ

Nokta

Nur-u beyza ol nokta-i suğradır

Nur-u sevda ol nokta-i kübradır
KZ

Gaye

Siret,suret meselesi

Sevdiğim Hakk emsilesi

Ol Ahlak-ı Ahmediyesi

Alıp kalp pür nur edilesi

Zikre daim halakası

İnci, mercan cevheresi

Gönlü hoş edilesi

Muhammed Mustafa'sı

Lütfu, kahrı iradesi

Takdir-i ilahi idaresi

Hoşça kabul edilesi

Rıza-i bali kaderesi

Tut daim ahvalin seceresi

Çün Şebekey-i Muhammediyesi

Başla her işe, an besmelesi

Hamdelesi, Salvelesi, işin gayesi

KZ

Ölüm

Ölüm anı bir ibret-i temaşadır.

Ol canı anda mazhar-ı perişandır. 

Aşık'a  hoşca lezzeti şadandır. 

Biaşka dehşet-i kıyameti ayandır. 

Meftun-u can'a  yevm-i hasrettir. 

Müştak-ı canana vuslat-ı şahanedir.

KZ

Tevhid-i İlahi

Ey nefsim nedir tevhid-i ilahi

Ol Can'da bir tatmin-i ittifaki

Şol anda gelen emr-i ilahi

Ey Tatmin olan Rabb'ine irci

KZ

Nefsime Söz

Sen koyarken ortaya kendini 

Ben koyarım yokluğa benliğimi

Sen varlıkta sanırsın kendini

Ben yokluk denizinin bendeni

Sen sanırsın kadını nefsi

Ben bilirim ondaki nefesi

Sen seversin kendi kendini

Ben severim bendeki seni

KZ

Kasıt

Varlığını bilmektir bilmeden kasıt 

Yoksa Zat'ını bilmek değildir,sözden kasıt 

İsmi,cismi yoktur, andan kasıt

Tekdir,tekliği sever aşktan kasıt

Gerçeğe can verene denir aşık

Aşık aslında maşuktur anlayana kasıt

Devreder alem varlığa, yokluktan kasıt

Yokun yokluğudur vel hasıl bilene kasıt

KZ

Tarif, Arif

Aşk dolmasa şol cana, Aşık olmazdı,

Aşık olmasa ol can, hayat bulmazdı.

İzhar olmasa şol cana, mazhar olmazdı,

Mazhar olmasa ol can, zuhurat bulmazdı.

Mürşid olmasa şol cana, yol bulmazdı,

Yol bulmasa ol can, irşad olmazdı.

Tarif olmasa şol cana, arif olmazdı,

Arif olmasa ol can, ma'ruf olmazdı.

KZ